Turning pale.
Nightmare on daytime.
Out of body experience.
Naranasan nyo na ba ang mga nabanggit ko pero sa iisang instance lang?
Ako OO.
Tatlong beses din.
Nung naholdap ako.
Yes.
Pinagdaanan ko rin ang minsang iisipin mong baka ito na ang katapusan ng buhay mo, sa kamay pa ng mga pangit na kriminal. Sa sobrang pangit nila, their faces still haunt me up to now.
Its not funny.
Minsan napapanaginipan ko pa rin ang nakakatakot na mga pangyayaring yun at nagigising ako na umiiyak.
Why did I brought this up? Kagabi kasi ay nagising na naman ako na may luha sa mga mata. Naalala ko na naman ang nangyari.
My first sad experience happened when I was in 2nd year high school. Habang nag-aabang ng jeep pauwi. I lost my wristwatch to the holdaper. Regalo pa naman yun ni Daddy na galing abroad that time.
The second time was my most terrifying experience. It happened September of 2006. The two low-life creatures entered our office and pointed guns in my head. A .45 caliber and a .38 pistol. Wala akong nagawa. Hindi ako nakagalaw. Parang eksena sa pelikula na ayaw mong maging kaparte. But it was real. I thought I was gonna die.
The 3rd happened only last March. I was on my way to work when a motorcyle intercepted the van I was on board. I was sitting at the front seat and they pointed a gun sa driver and sa akin.
One of them grabbed my cute bag. Inside was my personal stuff. Walang natira sa akin except the 6pesos I have in my pocket.
Of the three incidents, iniyakan ko lahat lalo na ang huli kasi lahat ng pinaghirapan ko for the past years ay nawala. An expensive phone, ipod, marc jacobs eyeglasses, pati flip flops na hindi ko pa nagagamit ay nandoon din.
Infernez ay may natutunan din ako. Something very important.
The gift of life.
Life is too short. You will never know kung mawawala ka na sa mundong ito. In all those incidents, I still feel blessed. At least buhay pa rin ako and able to share my experiences.
What if pinatay ako if I didn't gave in to the criminals' demands.
Buti na lang at 'di nila ginawa. Kahit papano ay may konting awa pa na natira sa kanilang budhi (kung meron man sila nun).
Despite my kamalditahan, mahal pa rin talaga ako ni Lord at palagi Niya akong nililigtas sa kapahamakan.
Kayo rin gurls, magmasid palagi.
Ingat!
12 comments:
aww...
ingat na te..
iremmber mine.. shocks.. i remmber wishing how does it feel pagnaholdap ka.. tapos PFT>>> ayun on my way to my summer job sa fx sa likod bug! mama nglabas ng baril kinasa at tinutok sakin...nakuha lahat except my fone maagap kasi ako inilaglag ko siya sa sahig... whats funny is.. nagriring siya! and guess what? my ring tone is regine velasquez' TARA NA BYAHE TAYO-smart commercial theme! diba? kaloka!
haha...
miss u teh!
@Mrs. J: haha, buti na lang at hindi na niya hinanap kung saan nanggagaling ang boses ni Ate Reg. hihi. Ingat ka rin palagi mare!
Naholdap ako once. Nung second year high school. Nawala yung singsing ko.
Simula noon, naging patakaran kong hindi magdala ng malaking pera sa wallet ko.
Problema ko lang yung ipod at cellphone na laging dala dala ko.
Gandang umaga Mrs. Beckham-Atienza
Good morning Joms! Mwah. Basta't mag-iingat lang tayo parati..
awwww....
kahit di pa ko nahoholdap,
naexperience ko na mawalan ng mga bagay na mahalaga saken.
anyway, tama ka,
mas mahalaga padin ang life!
kaya bumili na ng talk n text sim
30 pesos lang...!
talk n text gumagaan ang life!
heheheh...joke.
♥
Very insightful ka te!
Actually what i really admire about you is that you can still find some funny side of those scenarios.
Tama ka. In those instances, with the mere whim of those "ugly people", it could mean ....
What I think is that your guardian angel (if you believe in it) is always protecting you, as I think you have a lot to give to life and to other people!
Ingat palagi!
@Stan: at sumingit pa ng commercial ha? Hihi
@Gayzha: nakakataba naman ng puso ang sinabi mo te. Thanks. Ikaw din po, take care and sana bantayan ka rin palagi ng guardian angel mo.. =)
nakakatakot palang sumama sa'yo teh. hehe. kidding. but true, anything can happen. every second of life counts kasi pwedeng mawala anytime.
ms mel or mrs mel na ba? char,
basta ingat po lagi...
life is beautiful! may araw din ang mga hinayupak na mga taong yan slash panget na halimaw.
:)
kaorkot naman mare, ilang beses mo nang naranasan yan!
Awa ng Diyos, nde pa ko nakakaexperience nyan, At ayaw ko makaranas! haaay...
At ibigay na lng ang gusto kunin (kahit puri?), mas mahalaga pa din ang life oh life kesa sa ano mang materyal na bagay!
Ingat everyone!
ganun talagang ms. beckham-atienza na ang address din sa iyo ni joms...hehe
--- --
well, napaka-refreshing ng post na ito, tama yung isang nag-comment napaka-insightful mo at nakaka-elibs ang mga posts mo.
that's why sa lahat ng dasal na sasabihan natin, saying thanks to heaven is the best gift to God... bihira akong magsimba at magdasal kaya kahit papaano ang expression ko pag dumadating ng bahay or nakakain na.. salamat sa Dyos nakauwi ng buhay at thank God sa pagkain..
kasi we always asks for this thing, we always ask for forgiveness, we always asks for guidance..
@Jericho: korek. try natin to live life to the fullest everyday para no regrets.
@Mink: 'miss' na lang para kunwari virgin. lol. Tgc po ikaw.
@Fiona: ingat ka rin palagi mare.
@Dabo: alam naman ni God kung ano tayo kaya it doesn't matter if how often we go to church, basta let's just try to be a good person. hihi
Post a Comment