Star

Burp.

One of the best things about countryside living is that life is much simpler but not boring.

At least in this part of the country, and from my experiences and point of view.

I grew up in the city. I live there all my life. So it was a little bit of shock when I first came here. Although not disappointing, it was a totally different atmosphere from where I used to live.

Waking up so late in the morning, fogs still all over the place. Fresh produce from the nearby farms. Quiet atmosphere. Children playing with farm animals. What else could I ask for?

This is all I ever wanted.

A simple kind of life in the countryside.

CHARIIIIIING!!!

Ang dami kong sinasabi.

Madramang intro. Eh ang gusto ko lang naman sabihin ay masaya akong namyesta kanina sa mga karatig-bayan dito sa bukid.

Juice ko.
Ang lechon, samu't sari. Lechon baboy. Lechon baka. Lechon kambing. Lechon manok. Taong lechon na lang yata ang kulang. Lol

Naimbitahan kami ng mga kliyente namin na pumunta sa kanila dahil fiesta nga. Ibang klase.

For example, kung taga Bohol kayo or nakapunta na sa Bohol tuwing fiesta, you know that the whole month of May, yes, May 1 to 31 ang celebration ng mga Bol-anons. Halimbawa, kung fiesta sa Tagbilaran today, bukas sa katabing lungsod naman. The next day sa Panglao. The day after sa San Isidro na naman, and so on and on and on. Kaya inaabot ng isang buwan.

Katulad sa Bohol, ganito rin kung mag-fiesta ang mga kapitbahay namin dito sa bukid.

Fiesta season in this part of Bukidnon starts from mid August hanggang mid September.

Hindi nga lang araw-araw. May gap din minsan. Hihi

Ganitong season kasi karamihan ang mga patron ng mga lungsod kung magdiwang ng pag-alala at sabay pa ang harvesting season.

Anyway, tatlong bahay lang ang napuntahan namin kanina upang mamyesta.

Juice ko parang sasabog na ang aking sexy tummy sa dami ng nakain ko. Iba kasi ang luto sa bukid. Everything is fresh. In fact, habang kumakain kami sa dining table ay tanaw na tanaw pa namin ang nilalapa pa na baboy na lulutuin para sa next batch of bisita. Wish ko lang ivideo at ipadala sa PETA. Charot!

Habang naglalakad na kami pabalik sa sasakyan, nakatingin sa akin ang karamihan ng mga tao. Marahil hindi sila sanay na makakita ng artista. Suot ko yata ang puting cotton puff-sleeved shirt ko at linen bermuda shorts na kabibili ko lang nung weekend. Ang ganda ko kanina. Hihi

Ang tanging nasa isip ko habang rumarampa ako sa kanilang harapan;

"I am my little people's star and slave. When I go out in the barrios, I get dressed because I know my little people want to see a star."

Pero iba pala ang dahilan kung bakit titig na titig sila sa akin.

May kanin sa mukha ko.