Okay I admit.
The real reason why I went to Cebu is too see him.
Oo na. Tanga na ako.
Boba.
Estupida.
Hindi na nadala.
Hindi pa siguro ako nakakaget-over.
Call me everything you want to call me.
I don’t care.
I just want some questions answered by him, personally.
Of course I saw him. My friends with me. I need support noh. Hahaha!
We ate lunch together and had coffee early in the afternoon before our flight.
Did I get the answers? Yes I did and it turned out to be shallow, scripted and downright stupid.
Naniwala ba ako? Ay oo naman. Tanga nga ako ‘di ba, at hindi pa ako nadala ha.
Ito namang mga friends ko, sulsol ng sulsol na everything’s gonna be fine already.
Well, except Edz, he said I should stop singing Chasing Pavements.
But as they say, majority wins kaya I rejected Edz advise , I went with the majority’s vote and nagpa-uto naman ako.
Eto na.
Siyempre I left Cebu with the title, Miss Hope.
Ano ba ang napala ko?
Well, the prize for being Miss Hope is a big slice of calabasa.
Hahaha!
I haven’t heard from him na naman.
Leche!
Buti nga sa akin.
Ang tanga ko talaga.
Hahaha!
Siyempre tatawanan ko na lang noh.
But you’ll see.
Hindi pa ako tapos.
Gaganti ako.
Lokohin niya lang ang lasing, huwag lang ang nagtatanga-tangahang magandang bading.
5 comments:
Ay naku, kung sa nagmamagandang bading yan, naku nag move on na yung nagmamagandang bading, pretending hindi siya affected kahit nagdurugo ang kanyang batong puso.
ok lang yan,go lang ng go hanggang sa magising ka na talaga sa katotohanan hehe
patumba natin mel?
tapos papabarugin..
ahahahhahaa...what a tagalog!
sabi ng ng friend ko na bisaya
"Daghan pa uban dira dong. Pangita og lain."
ibalandra ang pic sa keke maam....syaro way mkakita ana...mabuking iyang kabuang...hugs...
Post a Comment